Wędkarstwo w XIX-wiecznej Polsce

Po wprowadzeniu na terenie Galicji i Lodomerii przepisów ustawy rybackiej i rozwinięciu działalności Krajowego Towarzystwa Rybackiego indywidualne uprawianie wędkarstwa stało się utrudnione, głównie z powodu ustanowienia rewirów rybackich, dzierżawionych przez rozmaitych użytkowników. Zaistniała więc naturalna potrzeba większej integracji uprawiających "wędkowanie rozrywkowe" i wspólna dzierżawa rewirów rybackich. Na początek była to integracja na gruncie towarzyskim i rekreacyjnym. Najbardziej spektakularnym przykładem takiej integracji był założony z inicjatywy inspektora Fiszera, w dniu 25,05,1896 r. przez kilku członków KTR "Krakowski Klub rybacki", którego założyciele, m.in. hr. Starzeński, prof. dr Schramm, dr Smolarski, insp. Fiszer wydzierżawili w okolicy Krakowa odpowiednie rewiry rybackie, zarybiali je i tam uprawiali swoje ulubione hobby, wspierając w ten sposób KTR w działalności na rzecz prawidłowej gospodarki rybackiej. (źródło: "Okólnik Rybacki Nr 22 z lipca 1896). Była to, nawiasem mówiąc, pierwsza na ziemiach polskich, polska organizacja wędkarska, bardzo jeszcze nieformalna, prawnie nie usankcjonowana i ? jak wspomniałem ? raczej towarzyska. I właśnie od tej daty powinna liczyć się historia polskiego wędkarstwa zorganizowanego.