Wędkarstwo podczas okupacji

W latach okupacji 1939-1945 władze niemieckie nie rozwiązały organizacji rybackich i wędkarskich uznając je za organizacje gospodarcze wyższej użyteczności. Naczelną organizacją był Związek Organizacji Rybackich. Drugi stopień tworzyły Okręgowe Towarzystwa Rybackie zorganizowane na wzór KTR-u. Wszystkie towarzystwa wędkarskie musiały być ich członkami. W r. 1941 siedzibą ZOR stał się Kraków.

Działalność towarzystw wędkarskich i KTR w czasie okupacji koncentrowała się przede wszystkim na zachowaniu i ochronie istniejącego rybostanu oraz na maksymalnym wykorzystaniu dostępnych funduszy na budowę ośrodków zarybieniowych. Polskie Towarzystwo Wędkarskie wybudowało w latach 1940-1943 ośrodek w Łopusznej. Sportowe Towarzystwo Rybackie "Pstrąg" w Myślenicach wybudowało w latach 1940-1941 ośrodek zarybieniowy w Rabce-Zarytem. Krakowskie Towarzystwo Sportu Wędkowego "Wędzisko" w miejsce zlikwidowanego na skutek innych inwestycji niemieckich ośrodka zarybieniowego w Czatkowicach wybudowało nowy, ukończony w r. 1943. A w Mszanie Dolnej uruchomiono ośrodek częściowo staraniem tegoż "Wędziska". KTR w latach 1941-1944 wybudowało ośrodek zarybieniowy w Dolinie Będkowskiej. Wszystkie powyższe ośrodki produkowały narybek troci oraz pstrąga potokowego i tęczowego.

Ciekawe i pouczające są dane dotyczące ilości towarzystw w krakowskiem, ilości ich członków i co moim zdaniem najważniejsze ? ilości strażników rybackich. Otóż 19 towarzystw w Krakowskiem posiadało 3510 członków i 153 strażników! A zatem 23 członków utrzymywało 1 strażnika! Ten stosunek był podobny w pozostałych okręgach ZOR.